Κυριακή, 16 Ιουνίου, 2024
28.5 C
Thessaloniki
Κυριακή, 16 Ιουνίου, 2024
spot_img

Βραβείο στην ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου

Η ποιήτρια από τη Θάσο Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου (φωτογραφία) βραβεύτηκε,  μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου στη Θεσσαλονίκη, η οποία ήταν η πρώτη που έγινε σε συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος.

 

Έργα των ποιητών επιλέχθηκαν από το ΚΘΒΕ και τα ερμήνευσαν επί σκηνής οι ηθοποιοί Αραμπατζόγλου Σταυρούλα, Δισλής Θανάσης, Λυσσάρης Λευτέρης, Μπιτσιτσκα Βιβή, Πανώριος Γιάννης κα., ενώ η σκηνοθεσία ήταν της Κικής Στρασάκη.

 

Οι βραβευμένοι ποιητές που επιλέχτηκαν ώστε να παιχτούν τα έργα τους ήταν: Γεωργία Αλεξίου, Ευφροσύνη Θεοφανίδου, Όλγα Λιαριτζη, Γκέλη Δαναδάκη, Μέννη Καραγιαννίδου, Μιλτιάδης Ντόβας, Φρόσω Αποστόλου, Ελένη Τέγου, Σοφία Χρήστενα, Νανά Παπαϊωάννου, Αγάπη Ντόκα, Άννα Φαχαντίδου, Φωτεινή Φωτειάδου – Κωνσταντίνου, Καίτη Καστρολογοθέτη, Παρασκευή Κουτσούρα, Ελένη Βεζύρογλου, Λιλή Παπαδοπέτρου, Αναστασία Βαρσαμοπούλου, Δέσποινα Στρίνγγου – Καρκανιά, Γεώργιος Δελιόπουλος, Λευτέρης Μουφτόγλου, Δέσποινα Αμασλίδου αλλά και από τη Θάσο η Ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου.

 

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη την εκδήλωση
https://www.youtube.com/watch?v=TQyGnkm6_sw

 

Το βραβευμένο ποίημα « Ώρα Καλή» αφιέρωσε η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου σε όλα τα παιδιά αλλά και στις μάνες που νιώθουν την ενηλικίωση των παιδιών τους.

 

ΩΡΑ ΚΑΛΗ

 

Και το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι, λευκό, μικρό

να μου κουνά μαντήλια.

Όσο κι αν μου ‘λεγες

πως είσαι δίπλα μου και μ’ αγαπάς,

εγώ το ‘δα το κρινόλευκο το χέρι

να μου κουνά μαντήλια.

Το ένιωσα το πρώτο το αέρι,

το τρίξιμο, το άνοιγμα της πόρτας το μεγάλο

στο άπειρο, στο άγνωστο

της νέας σου Ζωής,

της πόρτας που άνοιξες

κι ήρθε το κρύο να με βρει

– όσο κι αν πάνω μου φοράω ένα σάλι –

της πόρτας που άνοιξες

στις φίλες για να πας.

 

Να πας…

Να πας παιδί μου

και να προσέχεις.

Εγώ θα είμαι εδώ,

στο σπίτι θα ‘μαι, όπως πάντα·

Και θα προσεύχομαι, για Σένα

μπροστά στο άνοιγμα, αυτής εδώ της πόρτας της μεγάλης.

 

Και το ‘δα!!!

Το ‘δα εγώ·

Εκείνο το χεράκι…

Στους ώμους μου φοράω ένα σάλι…

Και είναι η έξαψη της νέας σου Ζωής

τόσο μεγάλη

που ‘φυγες πάλι, με παραζάλη

δίχως το μέτωπό μου να φιλήσεις.

Και άφησες και τη μεγάλη πόρτα ανοιχτή…

Παιδί μου, ώρα σου καλή!

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

- Advertisement -spot_img

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ